OMAN

Sultanat Oman je suverena država smještena u Jugozapadnoj Aziji, na jugoistočnom obalnom pojasu Arapskog poluostrva. Poznat je po svojoj bogatoj pomorskoj historiji, starim utvrđenjima, očuvanoj tradiciji i izuzetnoj političkoj stabilnosti u regionu. Glavni i najveći grad je Maskat, koji predstavlja administrativni, kulturni i privredni centar zemlje. Oman ima dugu tradiciju pomorstva i trgovine, te predstavlja jedinstven spoj drevne orijentalne kulture i moderne infrastrukture.

Teritorija Omana zauzima strateški važan položaj na ulazu u Perzijski zaliv. Na sjeverozapadu graniči sa Ujedinjenim Arapskim Emiratima, na zapadu sa Saudijskom Arabijom, dok se na jugozapadu prostire kopnena granica sa Jemenom. Sjevernu i istočnu obalu zemlje zapljuskuju vode Omanskog zaliva i Arapskog mora, koji čine dio prostranog Indijskog okeana, dajući Omanu izuzetno dugu i razuđenu obalnu liniju.

Reljef Omana je raznolik i obuhvata prostrane pustinjske ravnice, plodne obalne nizije i impozantne planinske lance. U sjevernom dijelu zemlje ističe se planinski masiv Al Hajar, čiji najviši vrh Džebel Šams doseže nadmorsku visinu od oko 3.000 metara. Unutrašnjost i južni dijelovi zemlje uglavnom su prekriveni pustinjskim i polupustinjskim predjelima, uključujući pješčane dine pustinje Wahiba Sands te prostrana šljunkovita prostranstva.

U Omanu vlada izrazito suha tropska pustinjska klima, koju karakterišu izuzetno visoke temperature i vrlo malo padavina tokom veće dijela godine. Ljetni mjeseci su izuzetno vrući, naročito u unutrašnjosti gdje temperature prelaze četrdeset stepeni. Izuzetak predstavlja južna regija Dofar, na koju tokom ljetnih mjeseci utiče sezonski monsun poznat kao kharif, donoseći maglu, niže temperature i bujnu vegetaciju u taj dio zemlje.

Hidrografsku mrežu Omana karakteriše odsustvo stalnih površinskih tokova i rijeka. Umjesto toga, vodni režim se oslanja na povremene bujične tokove poznate kao vadi (wadi), koji ožive i napune se vodom samo tokom rijetkih padavina. Tradicionalni sistem navodnjavanja preko podzemnih kanala, poznat kao falaj (falaj), vijekovima se koristi za distribuciju vode iz podzemnih izvora za potrebe poljoprivrede i naselja.

Oman broji približno 5 miliona stanovnika, od čega značajan udio čine strani radnici koji dolaze iz južne Azije. Većinu domaćeg stanovništva čine etnički Omani, dok je službeni jezik arapski. U vjerskom pogledu, većina stanovništva pripada ibadizmu, posebnoj i umjerenoj islamskoj pravnoj školi koja se historijski razvila u Omanu, uz prisustvo sunitskih i šiitskih manjina.

Privredni sistem Omana se u velikoj mjeri oslanja na eksploataciju i izvoz sirove nafte i prirodnog gasa, koji čine glavni izvor državnih prihoda. U cilju smanjenja ekonomske zavisnosti od energenata, vlada aktivno razvija sektore turizma, ribarstva i logistike. Tradicionalna poljoprivreda se održava u oazama gdje se uzgajaju urme i limun. Zvanična valuta koja se koristi u zemlji jeste omanski rijal.

Kulturni identitet Omana duboko je ukorijenjen u islamskoj tradiciji, pomorskom naslijeđu i beduinskim običajima. Tradicionalna muška nošnja uključuje prepoznatljivi bodež poznat kao khanjar, koji predstavlja nacionalni simbol časti. Arhitektura se ističe očuvanim starim tvrđavama i palatama građenim od blata i kamena. Omanska kuhinja kombinuje arapske, perzijske i indijske kulinarske uticaje, pri čemu su jela sa rižom, mesom i začinima veoma zastupljena.