LIBAN

Liban (službeno Libanska Republika) je država na Bliskom istoku, smještena na istočnoj obali Sredozemnog mora. Iako se prostire na relativno maloj teritoriji, zauzima izuzetno važan geostrateški položaj jer spaja mediteranski bazen sa unutrašnošću Azije. Glavni i najveći grad je Bejrut, koji predstavlja glavni administrativni, finansijski, trgovački i kulturni centar države. Historija Libana seže još u antičko doba i period starih Feničana, čije su pomorske i trgovačke aktivnosti ostavile dubok trag na ovim prostorima.

Teritorija Libana je omeđena kopnenim granicama na sjeveru i istoku, gdje graniči sa Sirijom, te na jugu, gdje dijeli granicu sa Izraelom. Zapadnu granicu u dužini od oko 225 kilometara čini Sredozemno more. Zahvaljujući ovakvom položaju na raskrsnici puteva, država je kroz historiju služila kao značajna tranzitna zona za međunarodnu trgovinu, kulturu i razmjenu dobara između različitih civilizacija.

Reljef Libana je izrazito raznolik i sastoji se od četiri paralelne cjeline koje se pružaju u smjeru sjever-jug. Uz obalu se nalazi uska nizija pogodna za naseljavanje, iza koje se strmo uzdiže planinski lanac Liban. U centralnom dijelu smještena je plodna dolina Bekaa, koja predstavlja glavnu poljoprivrednu regiju, dok na istoku planinski lanac Antilibanon tvori prirodnu granicu prema Siriji. Najviši vrh u državi je Kurnat as-Sauda, čija nadmorska visina iznosi 3.088 metara.

U zemlji preovladava izražena sredozemna klima sa toplim, suhim ljetima i blagim, vlažnim zimama. Međutim, reljefne karakteristike i nadmorska visina unose značajne razlike u lokalne uslove. Dok su priobalna područja izložena blažim temperaturama tokom cijele godine, viši planinski predjeli zimi imaju znatno niže temperature i česte snježne padavine koje se zadržavaju duži period, omogućavajući čak i razvoj zimskog turizma.

Hidrografsku mrežu Libana čine kraći vodotoci koji izviru iz planinskih masiva i teku prema Sredozemnom moru ili dolini Bekaa. Najznačajnija rijeka je Litani, koja protiče cijelom dužinom doline Bekaa prije nego što skrene prema zapadu i ulije se u more. Pored nje, značajne su i rijeke Orontes te Ibrahim. Vodni resursi su od presudne važnosti za navodnjavanje poljoprivrednih površina i opskrbljivanje stanovništva vodom.

Liban danas broji približno 5,9 miliona stanovnika. Demografska struktura je izuzetno složena zbog prisustva različitih etničkih i religijskih zajednica. Većinu stanovništva čine Arapi, dok religijsku strukturu čine pripadnici islamskih zajednica (suniti i šiiti) i kršćanskih zajednica (među kojima su najbrojniji Maroniti), uz značajnu zajednicu Druza. Službeni jezik je arapski, dok su u svakodnevnoj upotrebi i francuski, engleski te jermenski jezik.

Privredni sistem Libana se tradicionalno oslanja na uslužne djelatnosti, bankarski sektor, trgovinu i turizam. U poljoprivrednom sektoru najviše se uzgajaju citrusi, masline, grožđe i jabuke, koji se dijelom i izvoze. U novije vrijeme država prolazi kroz period ekonomskih izazova i nestabilnosti, što je nametnulo potrebu za uvođenjem novih reformi i jačanjem domaćih proizvodnih kapaciteta radi stabilizacije tržišta.

Kultura Libana predstavlja jedinstven spoj arapske tradicije i viševjekovnog mediteranskog naslijeđa. Bejrut je prepoznatljiv centar umjetnosti, književnosti i izdavaštva u arapskom svijetu. Tradicionalna libanska kuhinja je veoma popularna širom svijeta i odlikuje se upotrebom svježeg povrća, maslinovog ulja i specifičnih začina. Arhitektura u zemlji spaja antičke historijske ostatke i savremene urbane objekte, oslikavajući bogatstvo njene prošlosti.