JUŽNI SUDAN

Republika Južni Sudan mlađa je suverena država smještena u istočnoj, odnosno centralnoj Africi. Glavni i najveći grad je Džuba, koji se nalazi na obalama Bijelog Nila. Južni Sudan je stekao nezavisnost 9. jula 2011. godine nakon višegodišnjeg građanskog rata, čime je postao najmlađa međunarodno priznata država na svijetu i najnovija članica Ujedinjenih nacija.

Južni Sudan je kontinentalna država u unutrašnjosti afričkog kontinenta i nema izlaz na more. Na sjeveru graniči sa Sudanom (od kojeg se odvojio), na istoku sa Etiopijom, na jugu sa Kenijom, Ugandom i Demokratskom Republikom Kongo, te na zapadu sa Centralnoafričkom Republikom. Zbog svog položaja predstavlja važnu sponu između regiona Nila i centralne Afrike.

Reljef Južnog Sudana pretežno je nizijski i ravan, sa prostranim močvarnim područjima u centralnom dijelu oko rijeke Nil, poznatim pod nazivom Sudd. Prema južnim granicama teren se postepeno uzdiže u planinske masive i šumovite visoravni. Najviša tačka u zemlji je planina Kinyeti, čija nadmorska visina iznosi 3.187 metara, a nalazi se blizu granice sa Ugandom.

U Južnom Sudanu vlada tropska ekvatorijalna klima sa visokim temperaturama i velikom vlažnošću vazduha tokom čitave godine. Klima je karakteristična po smjeni kišne sezone, koja traje od aprila do novembra i donosi obilne padavine, te kratke sušne sezone tokom zimskih mjeseci. Močvarni predjeli dodatno pojačavaju vlažnost i stvaraju specifične ekološke uslove.

Najvažniji hidrografski resurs države jeste rijeka Bijeli Nil (Bahr al-Jabal), koja protiče kroz čitavu teritoriju Južnog Sudana. Prostrana močvara Sudd, kroz koju Nil protiče, predstavlja jedno od najvećih slatkovodnih močvarnih područja na svijetu i ima ogroman ekološki značaj, uprkos velikom isparavanju vode koje utiče na tok rijeke.

Južni Sudan ima približno 11 miliona stanovnika. Stanovništvo je izuzetno etnički raznoliko, a najveće etničke grupe su Dinka (koja čini najveći dio stanovništva), Nuer, Shilluk i Azande. Službeni jezik u administraciji i školstvu je engleski, dok se u svakodnevnoj komunikaciji koriste brojni domorodački afrički jezici. Većinsko stanovništvo je hrišćanske i tradicionalne religijske pripadnosti.

Privreda Južnog Sudana u najvećoj mjeri zavisi od eksploatacije i izvoza sirove nafte, koja čini okosnicu državnih prihoda. Pored naftnog sektora, značajan dio stanovništva bavi se tradicionalnom poljoprivredom, stočarstvom i ribolovom. Država se suočava sa velikim izazovima u ekonomskom razvoju zbog ratnih razaranja i nedostatka infrastrukture. Službena valuta je južnosudanski funt (SSP).

Kulturno naslijeđe Južnog Sudana duboko je ukorijenjeno u tradiciji stočarskih naroda, gdje stoka ima centralnu simboličnu i ekonomsku vrijednost. Tradicionalna muzika, plesovi, usmena poezija i zanatstvo odražavaju bogat identitet brojnih etničkih zajednica. I pored savremenih izazova, kulturni izraz naroda Južnog Sudana ostaje izuzetno živopisan i snažno povezan sa prirodom i rijekom Nilom.