ERITREJA

Država Eritreja suverena je zemlja smještena u Istočnoj Africi, na području Roga Afrike. Glavni i najveći grad je Asmara, poznata po svojoj jedinstvenoj italijanskoj kolonijalnoj arhitekturi u stilu art decoa. Naziv države potiče od grčkog naziva za Crveno more (Erythra Thalassa), čime se naglašava njen važan geografski i pomorski položaj na obali ovog značajnog morskog bazena.

Eritreja zauzima sjeveroistočni dio afričkog kontinenta sa dugom obalom na Crvenom moru na sjeveroistoku i istoku, duž koje se nalazi i arhipelag Dahlak. Na sjeverozapadu i zapadu graniči sa Sudanom, na jugu sa Etiopijom, te na jugoistoku sa Džibutijem. Zahvaljujući izlazu na Crveno more i blizini važnih svjetskih plovnih puteva, njen geopolitički položaj ima izuzetnu važnost.

Reljef Eritreje je izuzetno raznolik i dijeli se na nekoliko prirodnih cjelina. Unutrašnjošću zemlje dominira visoka centralna visoravan, koja predstavlja nastavak etiopskih visoravni. Prema istoku teren se strmo spušta u uzanu priobalnu niziju, dok se na sjeveru i zapadu prostiru ravničarski i polupustinjski predjeli. Najviša tačka u zemlji je planina Soira, čija nadmorska visina iznosi 3.018 metara.

Klima u Eritreji varira u zavisnosti od nadmorske visine i udaljenosti od mora. Priobalna područja i nizije uz Crveno more imaju izuzetno vruću i suhu pustinjsku klimu sa visokim temperaturama tokom cijele godine. Centralna visoravan, uključujući glavni grad Asmaru, ima znatno umjereniju i prijatniju klimu zahvaljujući nadmorskoj visini, dok zapadne nizije imaju tropske karakteristike sa sezonskim padavinama.

Hidrografsku mrežu Eritreje čine rijeke koje se ulivaju u Crveno more ili teku prema unutrašnjosti i susjednim državama. Većina rijeka u zemlji ima bujični karakter i nosi vodu samo tokom kišne sezone. Među značajnijim vodotocima izdvajaju se rijeka Gash i Barka, koje izviru na visoravni i teku prema zapadnim nizinama, dok manji potoci teku direktno prema obali Crvenog mora.

Eritreja ima približno 3,6 miliona stanovnika. Stanovništvo je etnički raznoliko i obuhvata devet priznatih nacionalnih grupa, među kojima su najbrojniji narod Tigrinya i narod Tigre. U zemlji ne postoji formalni službeni jezik, ali se u širokoj upotrebi koriste tigrinja, arapski i engleski jezik. Pretežne religije su kršćanstvo (pretežno Eritrejska pravoslavna crkva) i islam (sunitski pravac).

Privreda Eritreje pretežno se oslanja na poljoprivredu, stočarstvo, ribolov i sve značajniji rudarstvo. Većina stanovništva bavi se tradicionalnom poljoprivredom i uzgojem stoke. Posljednjih godina eksploatacija minerala i rudnih bogatstava (poput zlata, bakra i nikla) postala je važan pokretač ekonomskog razvoja. Zvanična valuta u platnom prometu je eritrejska nakfa (ERN).

Kulturno naslijeđe Eritreje odražava bogatu tradiciju njenih različitih etničkih zajednica, uz historijske uticaje aksumitskog carstva, Osmanlija, Italije i drugih sila. Tradicionalna kultura obuhvata prepoznatljivu muziku i plesove uz pratnju tradicionalnih instrumenata poput krara i kebera, specifičnu kulinarsku baštinu (tradicionalna jela s injerom) te bogat zanatski rad i rukotvorine.