ALŽIR

Narodna Demokratska Republika Alžir suverena je država smještena u Sjevernoj Africi. Po ukupnoj površini najveća je zemlja na afričkom kontinentu i u arapskom svijetu. Glavni i najveći grad je Alžir, koji se nalazi na obali Sredozemnog mora i predstavlja glavno političko, kulturno i ekonomsko središte zemlje. Bogata istorija Alžira obuhvata uticaje drevnih numidijskih, rimskih, vizantijskih, osmanskih i francuskih civilizacija.

Alžir se nalazi u sjevernom dijelu Afrike i izlazi na Sredozemno more na sjeveru. Na kopnu graniči sa Tunisom i Libijom na istoku, Nigerom na jugoistoku, Malijem i Mauritanijom na jugozapadu, te Marokom i spornom teritorijom Zapadne Sahare na zapadu. Zbog svoje veličine i položaja predstavlja ključnu geostratešku sponu između Mediterana i podsaharske Afrike.

Reljef Alžira izuzetno je raznolik, a najveći dio teritorije, tačnije oko 80 posto, zauzima prostrana pustinja Sahara. U sjevernom dijelu zemlje nalaze se dva paralelna planinska lanca Atlasa – Tel Atlas uz obalu i Saharski Atlas u unutrašnjosti, između kojih se prostiru visoki visoravni i stepe. Najviša tačka države je planina Mount Tahat, vulkanski masiv smješten u južnoj saharskoj regiji Hogar, čija nadmorska visina iznosi 2.903 metara.

Klima u Alžiru varira zavisno od geografske širine i reljefa. U priobalnom dijelu (regija Tel) vlada tipična mediteranska klima sa blagim, kišovitim zimama i toplim, suhim ljetima. Unutrašnjost karakteriše stepasta klima sa izraženijim temperaturnim razlikama, dok u ogromnom prostranstvu Sahare vlada izrazito suha pustinjska klima sa izuzetno visokim dnevnim temperaturama i vrlo malom količinom padavina.

Hidrografska mreža Alžira je slabo razvijena u unutrašnjosti zbog sušne klime. Stalni vodeni tokovi i rijeke (poput rijeke Chelif) nalaze se uglavnom u sjevernom, priobalnom dijelu i ulivaju se u Sredozemno more. U unutrašnjosti i pustinjskim predjelima dominiraju povremeni vodotoci i slana jezera poznata kao šotovi (chotts), od kojih je najveći Chott Melrhir, dok se u podzemnim slojevima Sahare nalaze značajne rezerve fosilne vode.

Alžir ima približno 45 miliona stanovnika. Većinu stanovništva čine Arapi i Berberi (Amazighi), koji čine autohtoni temelj sjevernoafričke populacije. Službeni jezici su arapski i tamazight (berberski), a pretežna religija je islam. Stanovništvo je izrazito neravnomjerno raspoređeno; apsolutna većina ljudi živi u uskom priobalnom pojasu i plodnim dolinama na sjeveru, dok su prostrana saharska područja na jugu rijetko naseljena.

Privreda Alžira u ogromnoj mjeri oslanja se na energetski sektor, pri čemu je zemlja jedan od vodećih svjetskih izvoznika prirodnog gasa i sirove nafte, koji čine okosnicu državnih prihoda. Pored energetike, razvijeni su i rudarstvo, poljoprivreda u sjevernim ravnicama (uzgoj žitarica, agruma i maslina), te građevinarstvo. Zvanična valuta u platnom prometu je alžirski dinar (DZD).

Kulturno naslijeđe Alžira predstavlja bogat spoj arapsko-islamske tradicije, autohtone berberske kulture i mediteranskih uticaja. Tradicionalna kultura obuhvata prepoznatljivu arhitekturu (poput starih gradskih jezgara – medina), narodnu muziku i rukotvorine, bogatu kulinarsku baštinu u kojoj centralno mjesto zauzima kuskus, te brojne istorijske spomenike i lokalitete pod zaštitom UNESCO-a.